برتر ین ها

تمساح

«پس از تبیین توجیهات اقتصادی و فنی، فتوای جواز پرورش تمساح برای اولین بار در ایران صادر شد.» این خلاصه ی خبر اعلام شده توسط سازمان دامپزشکی بود. در بیش از 50 کشور جهان مزارع تجاری پرورش کروکودیل وجود دارد. در ایران نیز می‌توان با احداث این مزارع زمینه صادرات پوست و فرآورده‌های جانبی آن را ایجاد کرد .در حال حاضر بیش از 600 مزرعه پیشرفته پرورش کروکودیل در جهان وجود دارد و پرورش آن در کشور می‌تواند ارزآوری مناسبی داشته باشد. اکنون سازمان دامپزشکی کشور در حال تدوین آیین‌نامه پرورش تمساح کشور است،  «پرورش تمساح در کشور که در محیط‌هایی بسته انجام می‌شود، می‌تواند سودآور باشد. «پرورش گونه‌های خارجی که پوست آن‌ها از نظر ارزش تجاری در سطحی مناسب وجود دارد، مورد نظر  است.» پرورش تمساح در کشورهای ترکیه، پاکستان، هند، تایلند، آمریکا و کوبا انجام میشود «پرورش چون با تراکم بالا و در زمین‌های کوچک انجام می‌شود از لحاظ اقتصادی بسیار مناسب است.» «تمساح پیر نمی‌شود، سرطان هم نمی‌گیرد و چون حیوانی خونسرد است؛ ضریب تبدیل غذایی مناسبی در حدود 90 درصد دارد»  یک فرآورده به نام کروکودیلین  (Crocodilin)  از خون تمساح   استخراج می‌شود  «این فرآورده حداقل 500 بار قوی‌تر از آنتی‌بیوتیک‌های ‌سنتتیک است و در لوله آزمایش می‌تواند در ظرف 10 دقیقه ویروس ایدز  (HIV)  را از بین ببرد.» در حال حاضر سه مرکز پرورش در اردبیل و سیستان بلوچستان و گلستان در حال ساخت است سه پروانه پرورش کروکدیل در استان گلستان صادر شده محل احداث این طرحها در شهرستان ترکمن و ظرفیت ان ۱۰ راس مولد و اجرای ان ۱۰ میلیارد ریال هزینه دارد هر راس تمساح سالانه ۳۰ تا ۴۰ تخم میگذارد که ۳۰ درصد این تعداد تبدیل به نوزاد میشود اکنون در بسیاری از کشورهای جهان تولید این محصول به صورت صنعت در امده و به مصارف صنعتی دارویی و چرم سازی میرسد بعد جهانی این محصول نشانگر سودآوری آن است. نخستين مجوز پرورش كروكوديل در كشور در استان هرمزگان به يك زن متخصص جانورشناسي داده شد. گونه پرورشي در اين طرح گونه «پروسوس» است كه مولدهاي اين گونه از كشور مالزي با نظارت سازمان محيط زيست و سازمان دامپزشكي وارد كشور مي‌شود. گونه‌اي سريع‌الرشد، مقاوم به بيماري و شرايط اقليمي گوناگون و از نظر اقتصادي پرسود است، چراكه نوع پوست آن مرغوب است و در يك دوره پرورشي سه تا چهار ساله طول آن به حدود پنج متر مي‌رسد . اين واحد پرورشي تا سال آينده به توليد میرسد و در هفت ـ هشت ماه ديگر نخستين محموله‌هاي مولد آن از كشور مالزي وارد و تكثير و پرورش آن انجام شود. با اشاره به اين كه پرورش اين موجود كم هزينه است، تغذيه اين گونه ضايعات كشتارگاه‌هاي دام، طيور و همچنين ماهيان غيرقابل مصرف انساني كه در تور صيادان جنوب كشور به وفور يافت مي‌شود، است كه با نازلترين قيمت در اختيار پرورش دهندگان قرار مي‌گيرد.  ميزان ارايه تسهيلات به اين صنعت بستگي به ميزان طرح دارد كه حدود 70 تا 80 درصد از كل هزينه توليد به متقاضيان وام و تسهيلات بانكي پرداخت مي‌شود. همچنين با توجه به اين كه جنوب كشور شرايط آب و هوايي مساعدي براي پرورش كروكوديل است، متقاضيان مي‌توانند با مراجعه به منابع طبيعي زمين براي پرورش دريافت كنند. برنامه‌ريزي شده كه بخشي از مزارع پرورش به منظور حفظ و احياء گونه داخلي «گاندو» اختصاص يابد.  تنها مجوز پرورش دوگونه ماهيان خاوياري و كروكوديل به صورت متمركز در سازمان شيلات داده مي‌شود،  با توجه به اين كه در ساير صنايع شيلاتي افراد غير متخصص وارد شد‌ه‌ و حتي نتوانسته‌اند به بازده اقتصادي برسند، از اين پس برنامه‌ريزي براي سرمايه‌گذاري در بخش‌هاي گوناگون با دقت عمل بيشتري انجام مي‌شود و ارايه مجوز به افرادي كه متخصص كارشناس مرتبط با صنايع شيلاتي و آبزي‌پروري هستند در اولويت قرار دارد، اما در آيين‌نامه موافقت اصولي پرورش كروكوديل، الزاما به افرادي كه در رشته‌هاي مرتبط همچون شيلات، دامپزشكي، جانورشناسي، زيست شناسي متخصص هستند، مجوز ارايه مي‌شود. نظارت بر استانداردهاي پرورش كروكوديل بر عهده سازمان شيلات و نظارت بر بهداشت، بيماري‌ها، واردات و صادرات آن بر عهده سازمان دامپزشكي است.

کرم خاکی

اگر بخواهیم محصولات کشاورزی سالم تولید کنیم و کمتر کود شیمیایی را به خورد زمین بی زبان بدهیم، بهتر است ابتدا مقایسه ای داشته باشیم؛ با نگاهی به سابقه پنجاه ساله کشورهای اروپایی در استفاده از «ورمی کمپوست» و با توجه به اینکه در ایران فقط 3 یا 4 درصد از تولیدکنندگان، از این نوع کود استفاده می کنند، به راحتی می توان پی برد که ما از این لحاظ، تا چه اندازه عقب هستیم از این کشورها فاصله داریم. ورمی کمپوست ماده ای است که از بازیافت زباله های خشک و تر به دست می آید. هر چند فرهنگ جداسازی زباله ها، هنوز در جامعه شهرنشین رواج نیافته و از این رو، حتی زباله های مفید، که مشهور به طلای سیاه هستند، به طور کلی از بین می روند. اما در این میان هستند کسانی که به عنوان کارآفرین، از خود خلاقیت نشان داده و با خوراندن این زباله ها به یک مشت کرم ظاهرا بی مصرف، این مواد بی ارزش را تبدیل به احسن نموده و با تولید کود آلی، همه کودهای شیمیایی و حیوانی را از دور خارج می سازند تا به این صورت، محصولات کشاورزی مطمئن و باکیفیت، میهمان سفره من و شما شود. 

سرمایه گذاری 2 میلیون تومانی

اگر می خواهید از موهبت تازه کاری بهره مند شده و از شر معضل دست زیاد در بازار خلاص شوید ، ابتدا از شماره حساب بانکی خود، فقط 2 میلیون تومان خارج کنید و از شرکت هایی که هر کیلو کِرم را با مخلوط کود حیوانی، بسته ای 35 هزار تومان می فروشند، اقدام به خرید نمایید و بعد با آماده سازی بستر، خرید کود حیوانی، کاه و کلش و.... یک تولیدی کوچک ورمی کمپوست راه اندازی کنید. البته اگر به تنهایی از عهده این کار برنمی آیید، می توانید با پرداخت  مبلغی ، یک کارگر هم استخدام کنید و بعد که خواستید کارگاه را گسترش بدهید، سرمایه گذاری بیشتری کنید. در عین حال، این حق طبیعی شماست که بدانید هر کیلو ورمی کمپوست را به چه مبلغی می توانید بفروشید. بسته به کیفیت، این کود، کیلویی 400 تا یک هزار تومان به فروش می رسد، البته علاوه بر آن از فروش کرم های اضافی و خشک هم می توانید سود ببرید. 

زباله مخصوص سرآشپز!

کرم ها از قریب به اتفاق همه دورریزهای انسان به عنوان زباله استفاده می کنند که البته همین وجه مثبت تولید ورمی کمپوست است. 

فضولات حیوانی: در این خصوص، می توان از مدفوع گاو، گوسفند، بز و برخی طیور و ماکیان استفاده کرد. البته بهتر است قبل از استفاده، آزمایش هایی روی این فضولات انجام شود تا نسبت به عاری بودن آن از عوامل بیماری زا یا ویروس خطرناک قابل انتقال به انسان اطمینان حاصل شود. بین این نوع فضولات، از فضله مرغ، به دلیل اسیدی بودن و مدفوع اسب، به دلیل ویروسی بودن، نمی شود استفاده کرد. 

زباله های کشاورزی: شاخه ها، برگ ها ، زباله سبزیجات، تفاله نیشکر، سبوس (به جز شلتوک) و... که پس از برداشت محصول و خرمن کوبی به دست می آیند در زمره زباله های مناسب برای تولید ورمی کمپوست قرار دارند. 

زباله های جنگلی: تراشه های چوب، پوست، خاک اره و خرده برگ های جنگلی؛ عمده ترین زباله های مفت و مجانی است که در کف جنگل ها چشم انتظار کارآفرین های خلاق است! 

زباله های شهری: شامل زباله های خانگی هم می شود، کاغذ باطله و پارچه های کتانی و مواد غذایی و... البته، غیره؛ شامل زباله های خطرناک بیمارستانی نمی شود! 

راه اندازی: 

در صورت تمایل برای تولید انبوه و راه اندازی کارگاه، از اداره جهاد کشاورزی شهرتان مجوز بگیرید و اگر گاوداری، مرغداری یا زمین کشاورزی دارید، می توانید قسمت کوچکی از کار را به همین موضوع اختصاص دهید. در این صورت آش با جاش آماده است و کرم ها مواد لازم برای تغذیه را در دسترس دارند. 

1- کف سازی

    در گام نخست راه اندازی کارگاه، یک کف مناسب برای محل تولید کمپوست تهیه می کنید. البته در این ارتباط حتما توجه داشته باشید که اولا، جنس کف، برای کرم ها غیرقابل نفوذ باشد و دوم آنکه، جنس کف، باعث تجمع آب و از بین رفتن کرم ها نشود.

2 ـ شیاربندی 

در یک طرف و در جهت شیب، یک شیار سرتاسری بکشید تا آب از این طریق به بیرون منتقل شود و لجن در بیرون؛ مثلا در یک چاه جمع شود. آب به هیچ وجه نباید در محیط بماند، چون کرم اصولا، موجودی خاکزی است نه آبزی. 

3 ـ تل بندی

به پشته کود، تل می گویند. بعد از اینکه مرحله کف سازی و شیاربندی را انجام دادید، زباله ها یا هر ماده مجاز دیگری، را که قبلا در موردش توضیح دادیم، کف تل ریخته و بعد نزدیک به 10 سانتی متر کود حیوانی بریزید و سپس دوباره زباله مورد نظر را به تنهایی یا به صورت مخلوط با کود حیوانی روی تل ریخته و آن را تکمیل کنید. 

4 ـ لجن کش کردن 

دمای محیط باید 22 درجه و رطوبت بین 60 تا 70 درصد باشد. برای اندازه گیری رطوبت، یک مقدار از بستر را در دست گرفته و فشار دهید. آبی که از آن بین انگشت هایتان خارج می شود، نه به صورت شرشر باشد و نه قطره قطره، به این مرحله لجن کش کردن می گویند. 

5 ـ خرید کرم

 حیاتی ترین مرحله در تولید ورمی کمپوست، این مرحله است. زمان خرید کرم باید از فروشنده به ازای هر کیلوگرم، مقداری «کوکون» بگیرید، چون این کوکون ها ظرف دو تا سه هفته، به تعدادی کرم تبدیل می شوند. معمولا هر کرم بالغ، هر سه روز، یک کوکون ایجاد می کند که بعد از 23 روز، هر کدام از این کوکون ها، یک تا سه نوزاد کرم تولید می کنند. البته همه این نوزادها زنده نمی مانند. در زمان خرید، باید مقداری بستر هم تهیه کنید تا کرم مدتی در آن زندگی کند، چون مدتی طول می کشد تا کرم با محیط جدید ارتباط برقرار کند. معمولا به ازای هر تن زباله، سه تا چهار کیلوگرم کرم نیاز است.

6 ـ مراقبت

بعد از تزریق کرم، کارها آسان تر از قبل پیش می رود. اما هر روز باید میزان دما، رطوبت و PH چک بشود. در ضمن در محل نگهداری، سروصدا باید تا حد ممکن کم باشد. نور آفتاب و تهویه مناسب هم باعث از بین رفتن کرم ها می شود. 

7 ـ برداشت کرم و ورمی کمپوست

 معمولا بعد از سه هفته، تل های ورمی کمپوست آماده برداشت هستند. 

مزایا :

ورمی کمپوست نسبت به کمپوست معمولی، برتری هایی دارد که به اندازه کافی شناخته شده نیست. اینها را بدانید تا در بازاریابی، حرفی برای گفتن داشته باشید.

    • آن را بیشتر از کمپوست های معمولی در خاک نگاه می دارد. 

    • خاک غنی شده با آن، مواد اضافه ای فراهم می کند که معمولا در کودهای شیمیایی یافت نمی شود. 

    • کربن آبی موجود در آن، عناصر غذایی را به آرامی و به صورت یکنواخت در سیستم رشد گیاهی آزاد کرده و باعث می شود گیاه آنها را به راحتی جذب کند. علاوه بر این، سرعت رشد محصولات را بالا می برد. 

    • مدفوع کرم، میکروب های بیمار ی زا ندارد. مواد لعابی که از کرم ها دفع می شود حاوی نیتروژن است که یک عنصر غذایی مهم برای گیاهان محسوب می شود. این لعاب چسبناک باعث پیوند ذرات خاک و تشکیل خاکدانه می شود. 

    • تولید ورمی کمپوست، ساده ترین روش در بازیافت زباله های مواد غذایی است کرم های خاکی می توانند از انواع زباله های غذایی، باغچه ای، کاغذ و مقوا تغذیه کنند. 

کرم خاکی Eisenia foetida

کرم خاکی Eisenia Foetida در شیلات و تغذیه آبزیان و مرغداری ها و سایر طیور و ماهی های آکواریومی یا سایر جاهایی که نیاز به پروتئین غنی دارند استفاده می شود. کرم خاکی Eisenia foetida از گونه کرم های تجاری شناخته شده است. این گونه به دلیل مصرف بالای مواد آلی و تولید ورمی کمپوست Vermicompost ، سرعت زیاد تکثیر و پرورش ، میران بالای پروتئین موجود در جسم خود مورد توجه مراکز تجاری و صنعتی دنیا قرار دارد. امروزه با اطلاعاتی که از این جانور بدست آمده است کاربردهای فراوانی در رشته‌های مختلف علوم ( کشاورزی ، شیلات ، دامپروری ، صنعت ، محیط زیست و انرژی) بـرای آن تعریف شده است پرورش کرم‌های خاکی در حال حاضر به‌صورت یک صنعت پررونق در آمده و لذا این حرفه امروزه در جهان طرفداران بسیاری دارد ، به‌کارگیری این جانور ارزشمند در صنایع مختلف مشاغلی را ایجاد نموده‌است که هیچ‌کدام از آنها در کشور ما شناخته شده نیست

گوشت کبک

خواص ‌گوشت‌ کبک

---

بسیاری از خانواده‌ های ایرانی کبک را می‌ شناسند و اکثر روستاییان میزبان این پرنده ی زیبا در مزارع خود هستند. گوشت کبک با سابقه ی مصرف طولانی به عنوان گوشتی لذیذ با خواص درمانی زیاد شناخته شده است. امروزه تصور بسیاری از مردم برای به دست آوردن گوشت کبک از طریق شکار است.

---

در دنیا گونه های متعددی از کبک وجود دارد که معروف ترین آن ها عبارت هستند از: کبک چوکر(Alectoris Chukar)، کبک صخره ای(Alectoris graeca) و کبک پا قرمز اروپایی(Alectoris rufa). البته همه ی کبک ها پا قرمز هستند. گونه های موجود در کشور ما بیشتر از نوع چوکر(Chukar) می باشند.

از دیرباز در بسیار ی از کشورها پرورش و نگهداری پرندگانی از قبیل قرقاول، بوقلمون و کبک، علاوه بر پرورش مرغ جهت تامین گوشت مصرفی انسان به ویژه جهت سلیقه های خاص متداول بوده است. در پاره ای از کشورها نیز پرورش متراکم تعدادی از پرندگان وحشی نظیر کبک متداول شده است.

صنعت تولید و تکثیر و پرورش کبک در ایران حدود سه سال است که توسط تعداد انگشت شماری از دوستداران شکار و طبیعت آغاز شده و دوستان پرورش دهنده موفق به تولید و تکثیر کبک ایرانی نیز گشته اند و تجارب خوبی در این زمینه کسب کرده اند. در حال حاضر مزارعی در استان های فارس، کرمان، سمنان، گلستان و اصفهان به این فعالیت مشغول می باشند.

اگر چه در حال حاضر دسترسی به گوشت این پرنده در کشورمان برای همه مهیا نیست، اما بد نیست بدانید که در برخی استان‌ های کشورمان تولید و عرضه گوشت این پرنده توانسته نیازهای مردم به تنوع گوشت سفید در بازار را برآورده سازد.

گوشت کبک معمولا جزو غذاهای لوکس محسوب می‌ شود و قیمت بالا و مخصوص به خود دارد. این گوشت به لحاظ طعم و مزه به بسیاری از گوشت ‌های سفید همچون مرغ، بوقلمون و شترمرغ ارجحیت دارد.

ویژگی های گوشت این پرنده به شرح زیر است:

کبک از خانواده ی ماکیان با خصوصیات پرندگان وحشی شکاری است.

میزان پروتئین موجود در گوشت این پرنده در مقایسه با دیگر پرندگان 5 تا 10 درصد بیشتر است و انواع اسید آمینه ی ضروری در آن به وفور یافت می ‌شود. به همین دلیل است که در اغلب نقاط دنیا پزشکان برای بیماری‌ هایی چون ضعف اعصاب، ناراحتی‌ های روانی و بی‌ خوابی مصرف این گوشت را توصیه می ‌کنند.

این گوشت به دلیل چربی و کلسترول بسیار پایین از بروز بیماری‌ های قلبی ـ عروقی پیشگیری کرده و به دلیل غنی بودن از پتاسیم، مصرف به اندازه‌ ی آن برای افراد با فشار خون بالا مانعی ندارد.

گوشت کبک می ‌تواند نیاز بدن به فسفر، منیزیم، آهن و گوگرد را تامین کند و به تقویت حافظه و قوای جنسی بیفزاید و ضعف عمومی بدن را هم برطرف سازد.

در هر صد گرم گوشت کبک 5/24 گرم آلبومین، 4/1 گرم چربی و حدود 1 تا 5/1 گرم مواد معدنی وجود دارد. وجود مقدار زیادی از مواد معدنی در گوشت کبک نشان دهنده ی ارزش حیاتی آن است.

املاح معدنی موجود در گوشت کبک به خوبی جذب بدن می شود و به همین جهت در این زمینه مواد مورد نیاز بدن را در دسترس سلول قرار می دهد.

گوشت کبک برای همه ی افراد اعم از کودک و سالمند، غذایی سالم و سلامت بخش است.

گوشت کبک کمتر تولید اسید اوریک می کند، فعالیت کلیه را افزون می سازد و به دفع سموم بدن یاری فراوان می رساند. با توجه به این ویژگی ها برای همه ی افراد و در مورد همه ی بیماری ها، غذایی خوب و موثر است.

گوشت کبک در طب سنتی:

روایت شده به اشخاصی که تب دارند گوشت کبک بدهید زیرا به پاها قوت می دهد و تب را قطع می کند. گوشت کبک غذای لذیذی است.

توصیه ‌ها‌

1 ـ در برخی استان ‌های کشور گوشت کبک به صورت بسته ‌بندی عرضه می ‌شود. پس به تاریخ مصرف و مجوز بهداشت آن توجه کنید و در اولین فرصت آن را به مصرف برسانید.

2 ـ گوشت خام کبک در یخچال به مدت 2 روز، به صورت پخته حداکثر 3 روز و در فریزر تا 3 ماه قابلیت نگهداری دارد.

3 ـ گوشت کبک شکار شده را پس از ذبح با فاصله ی کوتاهی استفاده کنید و بدانید گوشت کبک جوان، نرم و لطیف بوده و در مدت زمان کوتاهی پخته می ‌شود.

اسب

 

 

 

از نظر تكاملي طبق يافته هاي فسيلي ، منشاء اسبهاي امروزي از پستاندار كوچكي تحت عنوان ائوهيپوس كه شباهت زيادي به روباه داشته و مربوط به حدود ششصد ميليون سال قبل ، يعني دوران ائوسن از نظر زمين شناسي است و چنين بر مي آيد كه از نظر تكاملي اسبهاي امروزي درطي ميليونها سال از اين پستاندار كوچك منشاء گرفته اند .

 

قد اين جانور در حدود 30 الي 35 سانتيمتر بوده و گسترش جهاني داشته است . بدن آن گرد و داراي پشتي خميده بوده و در هنگام راه رفتن از كف پنجه هاي خود استفاده مي كرده است . در اندام حركتي قدامي خود 4 انگشت و در اندامي خلفي خود 3 انگشت داشته است .حدود 13 نوع از اين جاندار در بخشهاي مختلف آمريكاي شمالي و انگلستان ، سيوئيس ، فرانسه و بلژيك يافته شده است .

 

بنابر كشفيات بعمل آمده نه تنها طويل شده و نيز كاهش تعداد تدريجي اندامهاي حركتي اسب استنباط مي شود ، بلكه تغييراتي كه بصورت طولاني شدن گردن و جمجمه همراه با تغيير عادات چرا كردن ( مانند خوردن ميوه هاي آبدار كه در بالاي سطح زمين رشد مي كنند ) به رژيم علف خواري ( خوردن علف هاي خشبي و سخت از سطح زمين ) ايجاد شده را مي توان بر گرفت . گرچه اولين فسيل يافت شده از ائوهيپوس به ثبت رسيده است ، ولي به جرات مي توان گفت كه اين جانور كوچك اندام از يك دودمان اصلي پستاندار كه داراي 5 انگشت بوده تكامل يافته است .

 

پس از گذشت ميليونها سال انواع تكامل يافته اين حيوان ( حدود 57 ميليون سال ) بنام تك سميان دوران پليوسن تحت نام پليوهيپوس شكل گرفت اند .

 

يافته هاي باستان شناسي در ايران توسط آقاي ماكنم ، يكي از معاونان دومرگان باستان شناس معروف ، فسيل يك نوع اسب تحت عنوان هيپاريون در سال 1904 ميلادي در ناحيه مرزه چال مراغه بدست آمده است كه مربوط به اواخر دوران سوم زمين شناسي يعني پليوسن و قبل از فوارن آتشفشان سهند ( بيش از يك ميليون سال قبل ) مي باشد .

 

با آغاز دوره يخبندان در كره زمين و تغييرات جوي انواع مختلف پليوهيپوس مهاجرتهاي گسترده اي به قاره هاي قديم ( آسيا ، اروپا و آفريقا ) آغاز كردند . بنابر دلايلي كه هنوز روشن نيست قاره آمريكا بطور ناگهاني و پس از قطع ارتباط آن با قاره هاي قديم ، از وجود پليوهيپوس پاك گرديد.

 

انواع مختلف پليوهيپوس در طي مهاجرتهاي خود در بخشهاي آفريقا و اروپا و آسيا پراكنده شدند و منشاء انواع مختلف گور خر ، خر و چهار تيپ از اجداد اوليه اسبهاي امروزي گرديدند .

بنابر اين اسبهاي امروزي داراي چهار جد اوليه هستند و از نظر تاريخي فلات ايران منطبق بر محدوده جغرافيائي پراكندگي دو نوع از انواع چهار گانه اين اجداد محسوب مي شود .

 

اسبهاي نژاد تركمن و كاسپين موجود در اين سرزمين پس از گذشت قريب به يك ميليون سال از پيدايش آن دو نوع اجداد اوليه اسب ، هنوز بعنوان شبيه ترين اسبهاي موجود در جهان به اجداد فوق محسوب مي شود و مورد توجه خاص جهانيان و پژوهشگران قرار گرفته است .

 

فواید عسل

از گذشته تا کنون از عسل  در درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شده است. مهمترین خاصیت عسل ، ضد میکروب بودن آن است. در حالی که عسل یک ماده کاملاً خوراکی است و بایستی محیط خوبی برای پرورش میکروب ها باشد ، ولیکن میکروب ها در معرض عسل نابود شده و اجساد آنها نیز به مرور از بین می رود. زیرا عسل حاوی آنتی بیوتیک و آنزیم دیاستاز است . در گذشته از این خاصیت عسل  برای از بین بردن پینه های دست و پا سود می جستند.

عسل حاوی آنتی اکسیدان است، از این رو مصرف آن برای سلامت قلب و عروق مفید است. عسل به سلامت پوست کمک می کند و ضد پیری است.

در قدیم هر دارویی را با عسل  مخلوط می کردند، زیرا خاصیت بهبود بخشی داروها را چند برابر می کرده و امروزه هم از عسل در بسیاری از محصولات آرایشی و بهداشتی استفاده می کنند.

• از عسل در فرآورده های ضد سرفه  بطور مستقیم و غیرمستقیم استفاده می شود . مزه مزه و غرغره شربت عسل برای برطرف کردن زخم های دهان و ورم گلو  بسیار سودمند است. عسل ضد آسم است.

• عسل با اینکه بسیار شیرین است، برای دندان ها  و لثه مضر نیست، بلکه لثه ها را سالم می سازد و دندان ها را سفید می کند.

• دستگاه گوارش را پاک می سازد و ضد اسهال است. در تحقیقات ثابت شده اثر بسیار مفیدی برعفونت های معده با هلیکو باکتر پیلوری دارد. از این رو ضد زخم معده  و دستگاه گوارش است.

• عسل در درمان آب مروارید ( کاتاراکت ) مفید است.

• عسل بادشکن است و برای معالجه قولنج روده تجویز می شود و در مسمومیت های غذایی، دستگاه گوارش را پاک می سازد.

• دوست کبد و پادزهر است، پس در بیماری های کبدی مصرف آن مفید است .سکنجبینی که با عسل تهیه می شود، صفرابری اعلاست.

• سنگ های کلیه  و مثانه را از بین می برد. برای این منظور عسل را با کندر باید مصرف کرد.

• عسل خواب آور است و به مبتلایان به بیماری کم خوابی  توصیه می شود که قبل از خواب چند قاشق مرباخوری عسل میل کنند.

• برای رفع کم اشتهایی  مفید است و کلاً جریان خون را در بدن بهبود می بخشد. از این رو به رشد عضلات کمک می کند، پس برای بچه های کم اشتها  و افراد ورزشکار  بسیار مفید است.

• عسل گرفتگی مویرگ ها را باز می کند و برای عروق بسیار مفید است. پس سالمندان  اگر هر روز شربت عسل و لیموی  تازه بنوشند، عمر طولانی تری خواهند داشت.

• حتی موم عسل نیز خواص زیادی دارد و ماسک آن برای صورت، چین و چروک و فرورفتگی های پوست را می پوشاند و پوست را لطیف می کند.

بررسی مقالات سال های 1984 تا 2001 نشان می دهد حداقل 25 تحقیق راجع به اثرات ضد زخم عسل انجام شده که نتایج آنها مثبت بوده است. عسل به عنوان التیام دهنده زخم و نگهدارنده پوست مورد تأیید قرار گرفته است. همچنین 40 مورد دیگر نشان داده ، عسل دارای اثرات ضد خونریزی با موفقیت 88 درصد بوده که این عمل به همراه اثرات ضد میکروب نیز بوده است.

خاصیت ضد میکروبی در عسل با PH حدود 2/3 تا 5 به هیدروژن پراکسید(H2O2) مرتبط بوده که از تغییرات آنزیمی گلوکز به گلوکونیک اسید حاصل می شود. به هرحال اثرضد میکروبی عسل پس از گرم شدن یا در معرض آفتاب قرار گرفتن کاهش می یابد.

عسل های تولیدشده از جنگل و کوه های اروپایی مرکزی بیشتر از درختان کاج(PINUSSPP) و عسل های حاصل از MANUKA در نیوزلند از گیاه LEPTESPERMUM SCOPARIUM دارای خاصیت بسیار قوی ضد میکروبی است و بروی برخی میکروب ها از جمله استافیوکوک اورئوس و اپیدرمیس و استرپتوکوکوس پیوژنز و آنتروباکتریاسه اثرات خوبی دارد. عسلی که در نیوزیلند و استرالیا از گیاه مذکور حاصل می شود در جهان منحصر به فرد بوده و به آن عسل UNIQUE MANUKA FACTOR)) می گویند.

سم شناسی : عسل ماده ای کاملاً خوراکی است ، ولی در موارد استثنایی ممکن است به اسپورعامل بوتولیسم آلوده باشد که ایجاد سم کرده و مسمومیت زاست ، به همین دلیل مصرف آن برای کودکان زیر یک سال ممنوع است. همچنین بعضی افرد ممکن است نسبت به دانه های گرده موجود درعسل حساسیت داشته باشند.

ممکن است بعضی از زنبورها به گل خرزهره و چند گل سمی دیگر عادت کنند و محصول سمی تهیه نمایند که البته این کار به ندرت اتفاق می افتد.

به هر حال از مصرف این ماده بسیار مفید غافل نشوید و از فواید زیاد آن سود بجویید.

دامپروری دراسترالیا

  

دامداری در استرالیا

    این سرزمین از لحاظ دام بسیار غنی است. بیش از 140 میلیون راس گوسفند در مراتع و مزارع استرالیا وجود دارند. پشم گوسفند استرالیایی از لحاظ کیفیت و کمیت در جهان اهمیت خاصی دارد و یک منبع صادراتی و اقتصادی برای این کشور محسوب می شود. به این ترتیب می توان افزود که استرالیا بزرگترین صادرکننده پشم در جهان است. البته بعد از کشف این سرزمین توسط اروپاییان بود که صنعت پشم تبدیل به بزرگترین تجارت تاریخ استرالیا شد. صنعت پشم همچنان از مهمترین صنایع این کشور محسوب می شود و بخش عظیمی از درآمدهای اقتصادی استرالیا از طریق صادرات پشم به سایر کشورهای جهان به دست می آید. این اصطلاح عامیانه همچنان در بین ساکنان بومی این کشور رایج است که «استرالیا روی پشم گوسفند نشسته است».

استرالیا همچنین بیش از 24 میلیون راس گاو دارد و یکی از بزرگترین تولید کنندگان گوشت گاو است این کشور در سال 2004 میلادی بعد از برزیل به عنوان دومین صادر کننده گوشت گاو شناخته شد و در بخش صادرات پوست و گوشت گاو نیز جزو بزرگترین صادرکنندگان دنیا می باشد.

·  هر استرالیایی، سالانه بطور متوسط 2/36 کیلوگرم گوشت مصرف می کند.

· استرالیا اخیرا 65 درصد کل تولید خود را صادر کرده است.

· استرالیا عاری از بیماری جنون گاوی(BSE) و بیماری پا و دهان ((FMD است و دارای طرح قرنطینه ای سختی است تا اطمینان یابد که وضعیت عاری از بیماری حفظ شود.

·  حجم کل صادرات گوشت گاو استرالیا در 05-2004 تقریبا 9/4 بیلیون دلار استرالیا بود.

· حجم کل صادرات دام زنده صادراتی در 05-2004 تقریبا 464 میلیون دلار استرالیا بود.

با توجه به این پتانسیل در تولید دام بنابراین این کشور در تولید لبنیات و فرآورده های دامی هم حرفی برای گفتن دارد بطوری که حجم صادررات لبنیات استرالیا سالانه معادل 2 بیلیون دلار می باشد ، استرالیا توانسته بازار بسیار بزرگی برای تولید شیر خود در جهان ایجاد کنند و سالانه معادل 50 درصد تولید خودش را به دیگر کشورهای جهان صادر می کند. این کشور توانسته 16 درصد صادرات لبنیات جهان را به خود اختصاص دهد و در جایگاه سوم در بین کشورهای صادر کننده قرار گیرد. این کشور بیشترین صادرات لبنیات را به کشورهای مالزی، عربستان، فیلیپین، ژاپن و سنگاپور را دارد.

از سوی دیگر این کشور با بهره برداری از امکانات آبی و منابع عظیم زیستی توانسته از عمده تولید کنندگان و صادرکنندگان محصولات دریایی باشد این کشور با داشتن منابع بسیار تمیز آبی و در واقع مزارع بسیار غنی تولید محصولات دریایی مقام بسیار خوبی در بین صادر کنندگان محصولات شیلات را به خود اختصاص دهد بطوری که توانسته سالانه 266000 تن محصولات دریایی تولید کند. استرالیا سالانه 2/2 بیلیون دلار محصولات دریایی به دیگر کشورهای جهان صادر می کنند. با توجه به این حجم تولید این کشور توانسته سالانه 65/1 بیلیون دلار محصولات دریایی را به کشورهای هنگ کنگ و ژاپن و دیگر کشورهای آسیایی صادر کند .

اگر کمی دقت کنیم تمامی این کشورها خود از تولید کنندگان بنام این صنعت هستند و عمده رژیم غذایی آنها محصولات دریایی است حال با توجه به این موضوع کشور استرالیا با تنظیم کردن سیستم مدیریتی و کیفیت بسیار بالای محصول توانسته بازار این کشورها را به خود اختصاص دهد.

 

    ویژگی های خاص محیطی و جانوری

    استرالیا کشوری با شرایط جغرافیایی و آب و هوایی مخصوص به خود است. قسمت مرکزی استرالیا خشک و سوزان است ولی قسمت های شرق و جنوب شرقی این کشور مرطوب، معتدل و بسیار حاصلخیز هستند. با این حال در این سرزمین جنگل های وسیعی دیده می شود که سبب خوش آب و هوایی و تنوع گیاهی و جانوری شده است. به طور کلی در این قاره، عجیب و غریب ترین حیوانات و گیاهان دیده می شود. کانگورو یک حیوان منحصر به فرد است که فقط در استرالیا زندگی می کند و زیستگاه اصلی آن در استرالیاست. برآورد شده که بیش از 40 میلیون کانگورو در این سرزمین یافت می شود. شترمرغ نیز یکی دیگر از گونه های جانوری استرالیاست که از گوشت٬ پر و تخم آن استفاده می شود. همچنین کوالا حیوان جالب دیگری است که فقط در استرالیا یافت می شود.

انفلونزای مرغی

بيماری آنفلوانزای مرغی

بيماري آنفلوانزا، يك عارضه حاد خيلي عفوني و ويروسي طيور است. شدت بيماري ازحالت هاي غير آشكار يا خفيف تا حالت هاي كشنده تغيير مي كند. بيماري بسيار عفوني است و در صورت عدم رعايت مسايل بهداشتي و قرنطينه‌اي، در هنگام شيوع در يك منطقه مي‌تواند سريعاً از گله‌اي به گله ديگر گسترش پيدا كند. در مرغ‌هاي جوان، تنها مرگ ناگهاني مشخص كننده بيماري است.

در موارد ديگر علايم زير ممكن است مشاهده شود:

1.پرهاي پژمرده و ژوليده

2.افت ناگهاني در توليد تخم مرغ  يا توليد تخم مرغ هاي با پوسته نرم

3.از دست دادن اشتها و افسردگي، بي حالي و اسهال

4.ايجاد رنگ صورتي مايل به آبي در ريش ها و تاج ها

5.تورم سر، پلك ها و مفاصل پا

6.خروج ترشحات خوني كم رنگ از سوراخ هاي بيني

7.عدم تطابق كه شامل از دست دادن توان راه رفتن و ايستادن مي‌شود.

8.و افزايش مرگ و مير ناگهانی در گله

لازم به يادآوری است كه علايم خارجي آنفلوانزای مرغی خيلي شبيه بيماری‌های ديگر طيور است.

جامع پرورش بلدرچین
 همانطور که همگی می دانیم بدن ما به غذاهای مختلفی نیاز دارد و یکی از مواد مهمی که باید در غذای روزانه ما وجود داشته باشد، پروتئین است. این ماده برای رشد و سلامت بدن بسیار ضروری است. پروتئین هم در غذاهای گیاهی و هم در غذاهای حیوانی که انسان می‌خورد، وجود دارد.
گوشت طیور به عنوان یک منبع پروتئین حیوانی اهمیت زیادی داشته و بسیار مورد توجه انسان است. به همین دلیل در کشورهای مختلف سرمایه‌گذاری زیادی برروی صنعت پرورش طیور انجام گرفته است.

اخیرا مصرف گوشت بلدرچین در استان تهران افزایش چشمگیری داشته و با توجه به استقبال مصرف کنندگان از گوشت لذیذ این پرنده ، اغلب رستوران های Fast Food ، گوشت بلدچین را در لیست غذاهای پرمصرف قرار داده اند، اما با این وجود هنوز کشتارگاهی مخصوص کشتار بلدرچین راه اندازی نشده است که بتواند پاسخگوی نیاز رو به افزایش کشتار این پرنده باشد. هم اکنون تمام مراحل تولید تا کشتار بلدرچین در داخل یک مجموعه انجام می شود که البته در آینده ای نزدیک ضرورت احداث کشتارگاه مخصوص بلدرچین احساس خواهد شد .

 

 
یکی از فعالیت های پرورش در خصوص سایر ماکیان ، پرورش بلدرچین صنعتی است . پرورش بلدرچین با فاصله ی نسلی کوتاه یکی از فعالیت های زیر شاخه ی طیور محسوب شده که شروع فعالیت آن بعد از انقلاب در استان یزد شروع شده و سپس در اکثر نقاط ایران تسری یافت . پرورش بلدرچین از جمله فعالیت هایی محسوب می شود که کل فعالیت از تولید تخم نطفه دار تا نهایت کشتار و بسته بندی در داخل یک مجموعه انجام می گیرد . بنابر این پرروش و مدیریت آن از حساسیت بالایی برخوردار است و چنانچه یکی از حلقه های زنجیر که به ترتیب مادر ، جوجه کشی ، واحد گوشتی ، کشتار ، بسته بندی و انجماد است دچار لغزش و کندی شود خیلی سریع بر روی قسمت های مختلف تاثیر گذار خواهد بود .
تولید گوشت بلدرچین در سال 83 به 720 تن بالغ گردید .
عرضه ی گوشت بلدرچین در قالب بسته های فریز شده و تازه به اوزان 900 الی 1000 گرمی و حاوی 5 ال 6 قطعه لاشه است . گوشت این پرنده منبع پروتئینی بسیبار خوش پخت و با قابلیت کبابی شدن بوده که به ذائقه ی ایرانیان نیز سازگار است و امکان عرضه ی آن در بازار جهانی نیز در صورت رعایت کردن شاخص های عرضه محصولات را دارا می باشد .
بلدرچین یک نوع از گونه‌های مختلف طیور و از کوچکترین پرنده‌های حلال گوشت می باشد که به تازگی در کشور ما مورد توجه قرارگرفته است. بعضی‌ها به بلدرچین به دلیل نوع صدا و آوازش «بدبده» می‌گویند. بعضی‌ها نیز این حیوان را نام کرک می‌شناسند. بلدرچین‌ها در طبیعت، بیشتر در کشتزار غلات و زمین‌های ناهموار و میان علفزارها زندگی می‌کنند. هنگام زمستان نیز در دسته‌های بزرگ جمع شده و مهاجرت می‌کنند که گاه مسیر طی شده بالغ بر 400 الی 1000 نیز می گردد. بلدرچین‌های وحشی که در طبیعت زندگی می‌کنند هفت تا دوازده عدد تخم می‌گذارندکه این تخمها بعد از شانزده تا بیست و یک روز باز شده و جوجه‌ها از آنها خارج می‌شوند.
گوشت و تخم بلدرچین برای مردم ارزش غذایی و حتی دارویی دارد و بعضی عقیده دارند که با خوردن گوشت و تخم بلدرچین احساس سلامت و جوانی می‌کنند.


از لحاظ تاریخی می توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتی این پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتی در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ایران می باشد:
شروع پرورش در جهان
تقریبا می توان گفت، اهلی کردن بلدرچینها در حدود قرن یازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چین و کره نیز ادامه یافت.
از اوائل قرن 20 نگهداری و پرورش بلدرچین توسط دامپروران از اهمیت خاصی برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداری بلدرچین تولید تخم بود که بعدها به عنوان یک منبع تولید گوشت نیز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزینی این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه ویژه ای یافت. در آن زمان تخم بلدرچینها در انکوباتورهای نفتی و یا در زیر مرغهای کرچ قرار داده می شد.
اولین پیشرفت صنعت پرورش بلدرچین در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از این تاریخ سرعت پیشرفت و انتقال آن به سایر نقاط دنیا بسیار زیاد شد و در اندک زمانی این پرنده به آمریکای شمالی، اروپا، خاورمیانه و خاور نزدیک راه یافت.
این پرنده به دلیل داشتن جثه کوچک دارای مصرف غذای ناچیزی است و نیاز به جای زیادی جهت پرورش ندارد. همچنین رشد سریع و سن کم بلوغ جنسی و نتیجتاٌ تولید نسل جدید در مدتی کوتاه (فاصله نسلی کوتاه) نه تنها در زمینه نگهداری ، عادات و رفتار تغذیه ای و اصلاح نژاد بلکه در زمینه فیزیولوژی ، پاتولوژی و توکسی کولوژی نیز مورد بررسی است.


شروع پرورش در ایران

صنعت پرورش بلدرچین حدود 15 - 12 سال پیش در ایران آغاز شد و با توجه به سرمایه گذاریهای انجام گرفته در سالیان اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای نموده بطوریکه هم اکنون در ایران نژادهای گوناگونی از این پرنده پرورش داده می شوند.
همگام با توسعه این صنعت و عرضه گوشت بلدرچین، بازارهای مصرف گوشت و تخم آن نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای پیدا کرده و با توجه به ارزش غذائی گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهی های عمومی در زمینه تغذیه انتظار آن می رود که استقبال عمومی از محصولات بلدرچین روز به روز افزایش یابد.
هم اکنون نیز تراکم مزارع پرورش بلدرچین بیشتر در نقاط مرکزی ایران بوده و این نقاط از قطبهای مهم پرورش بلدرچین در ایران به شمار می روند.


بلدرچین ، حرکت از یک خوراک انحصاری به خوراکی عمومی
در چند دهه گذشته نژاد خاصی از بلدرچین که در آن زمان از معروفیت خاصی برخوردار نبود، به نام بلدرچین ژاپنی (coturnix coturnix japonica) بعنوان یک راه چاره جهت تخفیف شدت کمبود پروتئین، بویژه در کشورهای در حال توسعه، معرفی گردید که با توجه به ویژگیهای منحصر به فرد خود توانست خیلی زود چه در بخش تولید و چه در بحث مصرف به جایگاهی مهم دست یابد به گونه ای که هم اکنون پرورش بلدرچین بعنوان صنعتی سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ویژگیهائی نظیر: رشد سریع، سن بلوغ جسمی و جنسی پائین، فاصله نسلی کوتاه، میزان تخمگذاری بالا، کیفیت عالی محصولات تولیدی و ویژگیهای غذائی گوشت و تخم، آنرا به یکی از پر طرفدارترین رشته ها نموده است به طوریکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرین تنها در رستورانهای درجه یک و گرانقیمت بعنوان خوراکی لذیذ و گرانقیمت عرضه نمی شود بلکه گوشت و تخم این پرنده با توجه به قیمت ارزنده و کیفیت مناسب، در میان عام مردم نیز با استقبال خوبی مواجه شده و تقریبا از هر 10 نفر یک تن گوشت بلدرچین را در سبد غذائی خود قرار می دهد.

ویژگیهای بلدرچین و محصولات آن
همانطور که اشاره شد بلدرچینها دارای ویژگیهای منحصر به فردی هستند که آنها را از سایر طیور متمایز کرده و صنعت پرورش بلدرچین را یه یکی از سود آورترین صنایع بدل کرده است، در ذیل به برخی از این ویژگیها اشاره کوتاهی خواهیم داشت:

1- سرعت بالای رشد در این پرنده بسیار قابل توجه و در حدود 5/2- 5/3 برابر سایر طیور است. بلدرچینها عموما در 35-45 روزگی به وزن 180 220 گرم رسیده و آماده کشتار می شوند ضمن اینکه سن بلوغ نیز در حدود 7-8 هفتگی است.
2- سن پائین بلوغ جنسی: این پرندگان در 6-5 هفتگی قادر به تخمگذاری شده و در 8-7 هفتگی به بلوغ کامل جنسی رسیده و آمادگی تولید مثل پیدا می کنند.
3- فاصله نسلی کوتاه، که اعمال برنامه های اصلاح نژادی را در آنها به خوبی امکان پذیر می سازد.
4- میزان تخمگذری بالا، بلدرچینها به طور وحشی سالانه در حدود 80 – 60 عدد تخم می گذارند اما در اسارت و با اعمال برنامه های مدیریتی قوی در زمینه تغذیه و نوردهی مصنوعی می توانیم این رقم را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش داده و به عدد 250- 150 عدد تخم در سال دست پیدا کنیم.
5- ویژگیهای منحصر به فرد محصولات.

بیماری نیوکاسل مرغ

بيماری نيوكاسل

يكي از بيماري‌هاي شايع در مرغ‌ها، بيماري نيوكاسل است. اين بيماري از يك نوع ويروس به وجود مي‌آيد و باعث عفونت دستگاه تنفس، گوارش و اعصاب مرغ مي‌شود. بيماري نيوكاسل واگيردار است و در بسياري از پرندگان مانند مرغ ها و بوقلمون ها ديده مي‌شود. اين بيماري در كشور ما از بيماري‌هاي خطرناك طيور به حساب مي‌آيد.

نشانه‌هاي بيماري شامل آبريزش بيني، خرخر كردن، اشكال در تنفس و صدايي شبيه سوت كشيدن وعطسه است. به علاوه، مرغ بسيار نفس نفس مي زند، با دهان باز نفس مي كشد، افسرده و گوشه گير و بي اشتها مي‌شود. كم‌كم نشانه‌هاي عصبي مانند فلج و لرزش عضله‌ها نيز در حيوان به وجود مي‌آيد. بيماري نيوكاسل به سرعت (طي چند روز) به تمام مرغ ها منتقل مي‌شود و مي تواند باعث ابتلاي تمام مرغ هاي يك گله شود.